Ozan Şahturna       Ateşi yakar Güneşim    Yıldızları Avuçlarım    Doğmadan bin yıllık yaşım    İnsanlığı Amaçlarım              ŞahTurna şakır dalında              Rengim var gülün alında              Mazlum insanlık yolunda              Çekildi tel tel saçlarım!     Ozan Şahturna, 1950 yılında Sivas’ın, Gürün ilçesine bağlı Kaynarca köyün de dünyaya geldi. Üç yaşında iken çiçek-kızamıktan gözlerini kaybetti. Müziğe ilgi duydu. On yaşında saz çalmaya, türkü-deyiş söylemeye başladı. 14 yaşında plak çıkarttı. Verdiği konserlerde düzene başkaldırma gerekçeleriyle defalarca tutuklandı, hapis yattı!.. Büyük üne kavuştu. Göz tedavisi için yurt dışındayken vatandaşlıktan çıkartıldı; Almanya’nın, Berlin kentine yerleşti, sür gün yaşadı. Burada Ozan Şiar ile evlendi, Şafak ve Şirin adli iki kız çocuğu oldu... Vatandaşlığa alınmasından sonra geldiği Türkiye’de bir konuşmasından dolayı yine tutuklandı; kamuoyu baskısıyla serbest bırakıldı... Bu çileli yaşamda yüzlerce şiir yazdı, plak, kasetler çıkarttı, radyo ve televizyon programlarına çıktı, konserler verdi. Yapıtları uluslararası dillere çevrildi. Üniversitelerde konferanslar verdi. Çok yönlü yapıtlarını nakış-nakış işleyerek kendini-çevre sini aştı. Birçok ilk’e imzasını atan büyük üstad, tutarlı ve baş eğmez yapıtları ve mücadeleleri ile Sanat ve Demokrasi-insanlık öncülerindendir. Birçok ödüllerin yanı sıra, “Uluslararası Dostluk-Barış ve Özgürlük” ödülünü alan ilk sanatçımız olan aydın ozanımız, aynı zamanda birçok Kültür-Sanat-Demokratik Kurumların kurucusu-üyesidir. Ayrıca, Kültür-Sanat Vakfı Başkanlığı’nı da sürdürmektedir… "Şakıyan Turna Şahturna" adlı kitabında, dostlarının kendisini anlatması ve kendi şiirlerinden bir bölüm ile dünya görüşleri vardır. İkinci kitabında yaşam öyküsünü anlatacaktır.   Ozan Şahturna Şakıyan Turna Şahturna Can Yayınlar-Aralık 1998   Eserlerinden bazıları: Ateşi Yakar Güneşim Ateşi yakar Güneşim Yıldızları Avuçlarım Doğmadan bin yıllık yaşım İnsanlığı Amaçlarım Dolu aktım,boşa doldum Denizlere buhar oldum Güze kışa bahar oldum Düze çıkar Yamaçlarım ŞahTurna şakır dalında Rengim var gülün alında Mazlum insanlık yolunda Çekildi tel tel saçlarım! Bir yaralı kuşum! Hasret kaldım gül kokuna Emdiğim sütün akına Takıldım zulmün okuna Yetiş kaldım darda anam Ben bir yaralı kuş idim Hasret çekene düş idim Yerlere düştüm üşüdüm Kurtar beni karda anam! Gönülde şahım atlandı Gecem gündüze katlandı Umutlarım kanatlandı Koyma beni zarda anam ŞahTurna’yım samah çeker ‘Bin üzülür’, bir ah çeker Her gece bir sabah çeker Yetiş kaldım darda anam! Dar çatı altına sğınamam ben Dar çatı altına sğınamam ben Duvarsız, çatısız dünya istiyorum Dar kalıp, dar fikir savunamam ben Sınırsız, kapısız dünya istiyorum Acı olan ağız, dudak ballansm Mavi, yeşil, beyaz sarı allansın Dünyada bir tek bayrak sallansm Doğusuz-batısız dünya istiyorum Kültürler arası köprü kurulsun Akan kan, bulanık sular durulsun Silah deposuna kilit vurulsun Senetsiz-hapissiz dünya istiyorum Kirli insan, kirli doğa yok olsun Karanlık dünyalar aydın, ak olsun Halklar kucaklaşsın, paylar hak olsun Sürgünsüz, savaşsız dünya istiyorum ŞahTurna barış tohumu ekilsin Suçlular Mansur darına çekilsin Ordular dağılsın, surlar sökülsün Gümrüksüz, kapısız dünya istiyorum!   Güllerde boğdular beni Büyük okyanusta yüzdüm Göllerde boğdular beni Dikenli yollarda gezdim Güllerde boğdular beni Geçmiş ‘anıları’ andım Bazı yandım bazı dondum Yüce dağlara tırmandım Yollarda boğdular beni ŞahTurna güller kokladım Her seher vakti yokladım Arıydım çiçek topladım Ballarda boğdular beni Başım dimdik bel götürdüler Hasretin, gurbetin ağacı oldum Meyvemi toplayıp bal götürdüler Mazlumun derdinin ilacı oldum Elimi uzattım kol götürdüler Bahçıvanım deyip bağa girdiler Hoyrat olup,güllerimiz kırdılar Önde durup,arkamızdan vurdular Başım dimdik ama bel götürdüler ŞahTurna’yım dost bağında gül aldım Siyahla savaştım, beyaz-al aldım Arı oldum her çiçekten bal aldım Acı bana kaldı bal götürdüler İnsanı başa taç yaptım Ne eğildim, ne de saptım. Acılardan ilaç yaptım. İnsanı; başa taç yaptım. Tacı-tahtı yıktım canlar! Özümü çektim darlara. Güneşim vurur karlara. Uyuyan bakan körlere, Acı acı baktım canlar! İnsanlık için yürüdüm. Bedenim korla bürüdüm. Mum oldum yandım, eridim. Meşaleler yaktım canlar! Şah Turna, yar yarasından. Güneş doğar arasından. Nesimi'nin derisinden, Boynuma ip taktım canlar!