Kul Himmet Üstadım

Seyyah oldum şu alemi gezerim     Bir dost bulamadım gün akşam oldu     Kendi efkarımla okur yazarım     Bir dost bulamadım gün akşam oldu                       Kul Himmet Üstadım ummana daldım                       Gidenler gelmedi bir haber alam                       Abdal oldum çullar geydim bir zaman                         Bir dost bulamadım gün akşam oldu    Asıl adı İbrahim’dir. Divriği’nin Örenik köyünde doğdu. Yine aynı köyde öldü. Ölüm ve doğum tarihleri belli değildir. Tahminen bundan yüz sene evvel öldüğü söyleniyor. Doluyu Kul Himmet’ten içtiği için onu üstad tanımıştır. Bütün cönk, mecmua ve neşriyatta şiirleri Kul Himmet’e mal edilmiştir. Meşhur Kul Himmetle Aşık İbrahim’i birbirinden ayıran en bariz fark yalınız “Üstadım” kelimesidir. Kul Himmet Üstadım mahlaslı şiirler Kul Himmet’in değil, bittabi İbrahim’indir. Asıl adının İbrahim olduğunu, hem ihtiyarlar hem de : Aşık İbrahim de bir mana söyler Ben gidersem ismim kalsın dillerde Beytiyle kendisi söylemektedir. Bu muhitin şairi olduğunu şiirlerinde sık sık geçen mahalli semtlerin adlarından da anlayabiliyoruz. Bir gün ayin-i cem’de dede tarafından düşkün edilmiş. Her nereye gitti ise kimseden yüz bulamamış. Yedi sene serserice dolaştıktan sonra yegane çareyi yine aynı dedeye yalvarmakta bulmuş. Şairimiz, mevzularını yalnız tarikatten değil, içtimai hayattan da almıştır. Bir kızın gelin olduğu evde dirlik edemeyip, kahrından ölmesi; yağmur yağmadığı zaman köylülerle beraber yağmur duasına çıkması ve bir kömür gözlünün derdi zaman zaman onun şiirlerinde yer almıştır. Bu şiirlere yalnız muhitimle değil, Türkiye’nin her tarafındaki Bektaşi mecmualarında rastlamak mümkündür. Kul Himmet, Üstadım, belli başlı şairler arasında yer almağa layık kıymetlerdendir. Divriği Şairleri-İbrahim Aslanoğlu İstanbul 1961

Seyyah Oldum Şu Alemi Gezerim Seyyah oldum şu alemi gezerim Bir dost bulamadım gün akşam oldu Kendi efkarımla okur yazarım Bir dost bulamadım gün akşam oldu İki elim gitmez oldu yüzümden   Ah ettikçe kan yaş gelir gözümden    Kusurum gördüm kendi özümden    Bir dost bulamadım gün akşam oldu   Bozuk şu dünyanın düzeni bozuk   Tükendi daneler kalmadı azık   Yazıktır şu geçen ömüre yazık   Bir dost bulamadım gün aksam oldu     Gene kırcalandı dağların başı Durmadan akıyor gözümün yaşı Verdiği emeği alıyor kişi Bir dost bulamadım gün akşam oldu Kul Himmet Üstadım ummana daldım Gidenler gelmedi bir haber alam Abdal oldum çullar geydim bir zaman   Bir dost bulamadım gün akşam oldu

Gafil Kalma Şaşkın Bir Gün Ölürsün Gafil kalma şaşkın bir gün ölürsün. Dünya dolu malın olsa ne fayda. Ettiğin işlere pişman olursun.  Pişmancalık ele geçmez ne fayda. Bir gün seni götürürler evinden.  Hak-kın kelamını kesme dilinden. Kurtulmazsın Azrail'in elinden. Türlü türlü yolun olsa ne fayda. Söylersin de sen sözünden şaşmazsın.  Helalini haramından seçmezsin.  Kesilir kısmetin suda içmezsin. Akan çaylar senin olsa ne fayda. Sen söylersin söz içinde sözüm var.  Çalarsın çırparsın oğlun kızın var. Hiç demezsin üç beş arşın bezim var.  Bedestanlar senin olsa ne fayda. Kul Himmet Üstadım çöksem otursam.  Türlü varlığımı ele götürsem.  Dünya benim diye zapta geçirsem.  Bütün dünya senin olsa ne fayda.